Pasen

“Wat is dat, Pasen?” vroeg mijn Chinese partner een week geleden. Hij vroeg dat een week geleden, omdat ikd acht dat het toen Pasen was, wat een beetje laat zien hoezeer ik nog in contact ben met de relgieuze kalender.
Ik begon een uitleg, maar snapte als snel dat zonder alle achtergrond, het nogal moeilijk is om uit te leggen dat we het doodmartelen van een man tot een festiviteit met paashasen en eieren hebben gemaakt. Kerst kan ik nog wel uitleg, maar pasen?

En het uitleggen van de Mattheus Passion is dan ook onmogelijk. Het is sowieso onmogelijk om uit te leggen wat die muziek met je doet. Het is een van de grootste kunstwerken in de geschiedenis, en enkel voor Bach wil ik religie accepteren.

Nee Pasen gaat dit jaar voorbij als een vrolijk weekend met zon en prettige temperaturen. De bar bestaat 3 jaar, en dat vieren we uitgebreid. We hebben net een luie week vakantie achter de rug. We zijn een beetje in ‘party-mood’, en zo stel ik mijn pensioen voor: luieren met een beetje werk.

Advertenties

hoer

Laten we vooraf vastgesteld hebben dat ik niets heb tegen het beroep hoer of prostituee.

Laat ons verder aannemen dat elk woord dat we schrijven over Gordon: de man , de zanger, de BN’er, een verloren woord is.

Ik krijg via Nu.nl regelmatig berichten over Gordon: hoe verdrietig hij was bij het overlijden van zijn moeder (of vader, ik weet het niet meer), over zijn knipperlicht relatie met ja-weet-ik-veel, en nu moet ik lezen dat Gordon veel spijt heeft van zijn ‘overspel’, dat hij in tranen bij RTL-boulevard opbiecht dat hij het heeft gedaan, en dat hij trouwplannen had, en dat hij nu scherven moet rapen. En dat hij, zou hij weer doen, hij het in de darkroom zou doen. Dat laatste was een grapje, om de bittere werkelijkheid wat te verzachten.

Daar, lezers van Achterob, is het aangeland.

Dat ik er woorden aan vuil maak.

Je hebt een baan, je bent beroemd, je hebt een knipperlicht relatie, (wij noemen dat een open-relatie in onze kringen) en dan ga je ‘vreemd’, ‘pleeg je overspel’? Nee, in een knipperlicht/open relatie is dat toegestaan. Vraag mij niet om de reglementen, maar ik neem aan dat het zo is.

Gordon, aan de schandpaal  van Facebook genageld, huilt krokodillentranen op TV en gaat met de billen bloot.

Gemiste kans, beste lezers: ik ontmoette  Gordon in Bangkok, en had ook mijn boekje open kunnen doen. Had een paar foto’s kunnen nemen.

Ik vraag me af hoe het werkt in zijn hoofd. Hoe is het, om je persoonlijke leven zo op straat te gooien? Word je daar rijker, beter, eerlijker van? Hoe is het om geen prive leven te hebben? Om de hoer te zijn van TV programma’ en roddelbladen? Hoe slaapt Gordon? Wordt hij in het midden van de nacht wakker met zinnen in zijn hoofd als ‘vreemd gaan’, ‘overspel plegen’, en snapt hij dat het fraaie zinnen zijn die ook wreed zijn? Maar nog sterker: snapt hij dat met zijn bekentenissen tegenover het RTL volk tot niets is gemaakt? Dat hij naakt staat, zonder kleren van de keizer?

Waarschijnlijk niet.

Hij is de hoer van zijn gekozen beroep. Hij staat altijd in het raam, in slecht passende lingerie, wachtend op klandizie en geld.

 

 

 

 

 

 

 

mijn moeder

Vandaag, 15 jaar geleden overleed mijn moeder.

Laten we daar niet moeilijk over doen. Vijftien jaar is een lange tijd, en ik zit nu niet snikkend op de bank. Ik heb wel vandaag een kaarsje gebrand voor de foto van haar en mijn vader. Het is vandaag ‘tomg sweeping day’ in China, de dag dat men namaak geld verbrandt ter nagedachtenis van de overledenen, en dus past het wel vandaag, mijn moeder en ik.

Ik woonde in Oman, en was op vakantie in Nieuw Zealand. We waren net aangekomen, en die hele vakantie voelde al niet goed. Het was de eerste eer dat ik mijn paspoort vergat en terug naar huis moest om het op te halen. Ik stuurde kaarten vanaf elke tussenstop. En uiteindelijk, binnen de eerste 24 uur dat ik er was, wist iemand mij te vinden in het hotel, en kreeg ik het bericht.

Mijn vrienden duwden mij onder de douche, daarna in bed, en brachten me na een korte slaap naar het vliegveld. Ik vloog rond de wereld. Ik had een tussenstop in Djakarta, en een in Singapore. Daar verloor ik mijn portemonnee, en op de vlucht van Singapore naar London was de Britisch Airway crew zo aardig om mij even te laten slapen op hun bed, en ze gaven me ook 25 pounds, zodat ik vanuit London naar huis kon bellen.

Ik ben vandaag niet bedroefd, maar weer even volledig in het leven.

dichterbij de lente

In de bomen langs de weg hangt een groene waas. Ik zag ook bloesem: er zijn altijd over-enthousiaste boompjes die meteen hun kleuren moeten uitschreeuwen. Het gras hergrijpt zich.

Het zal wel aan mijn leeftijd liggen, of aan het feit dat ik al zolang woon in een stad waar de winter een gruwel is, maar de lente brengt het beste in mij boven. Er komt weer veerkracht in mijn stap. Ik zie blije mensen in de straat. De boodschappen lijken vederlicht.

En de gesprekken gaan over sex. Nu niet over het gebrek daaraan. Dat zie en hoor ik tijdens de donkere wintermaanden: de frustratie van de mannen is dan enorm. Nee, nu zijn de mannen bijna in een verwarrende extase: sex is nu zo gemakkelijk te krijgen, dat ze niet meer kunnen kiezen.

Ah, de lente.

“Hebban olla uogala nestas hagunnan hinase hi(c) (a)nda thu uuat unbidan uue nu”  is de oudste geschreven tekst in het Nederlands, en de vertaling zou zijn:

“Hebben alle vogels nesten begonnen, behalve ik en jij. Waarop wachten we nu?”

Het zit in ons systeem, in onze genen. Zo steekt de wereld in elkaar, en niet anders.

Alles wordt weer even nieuw.

En als u het niet erg vindt: ik ga even een nestje bouwen.